Poland - Postural Restoration Institute

Select A Site:

	Blog / Aktualności
Deficyty neurologiczne u pacjentów nie potrafiących zrobić wdechu przez nos Pytanie- Jakie są deficyty neurologiczne u pacjentów, którzy nie potrafią zrobić wdechu przez nos trzymając częściowo napełniony balon powietrzem? Odpowiedź- Niektóre deficyty neurologiczne u pacjentów, którzy nie potrafią zrobić wdechu przez nos : 1)Ograniczony przepływ powietrza przez jamę nosową (polipy zatok, skrzywiona przegroda nosowa) 2)Ograniczona funkcjonalność dróg oddechowych ( niestabilności odcinka szyjnego kręgosłupa, pozycja żuchwy, głowa wysunięta do przodu) 3)Niefunkcjonalna praca mięśni brzucha podczas wdechu (ze względu na brak ZOA- zone of apposition – strefa apozycji przepony, pozycji klatki piersiowej) 4)Obniżona siła przepony Staramy się rozpocząć ćwiczenia oddechowe z pacjentem zwracając uwagę na ściśnięcie szyjki balona podczas wdechu i powolne przejście do wydechu( 6 sekund przez usta z 3 sekundowym wdechem przez nos ). Progresja tego ćwiczenia następuje w momencie osiągnięcia przez pacjenta kolejnego poziomu funkcji systemów oddechowego i nerwowo- mięśniowego. Zakładamy oczywiście, że trudności z przepływem powietrza nie są związane z chorobami układu oddechowego jak przeziębienia, zapalenie zatok itd. Zamieszczone dnia 09/07/2010 przez Gregory Parfianowicz. Kategorie: Ruch stawów krzyżowo-biodrowych w płaszczyźnie strzałkowej i czołowej Pytanie- Według teorii PRI, który stawy krzyżowo- biodrowy ma większy zakres ruchu w płaszczyźnie strzałkowej, a który w czołowej? Według badań naukowych prawy staw krzyżowo-biodrowy powinien mieć większy zakres ruchu w płaszczyźnie strzałkowej a prawy w czołowej . Odpowiedź- Będzie to zależało indywidualnych wzorców ruchowych pacjenta. W lewym łańcuchu przednim wew. lewa kość miednicza przesunięta jest do przodu a prawa do tyłu- możliwie równomiernie w płaszczyźnie strzałkowej. Dlatego bóle prawego stawu krzyżowo- biodrowego leczone metodą PRI są w dużym procencie łatwe do zniwelowania. Bóle po lewej stronie są dużo trudniejsze do leczenia ze względu na komponet kompensacyjny – FA ER( ruch rotacji zew. w stawie udowo- panewkowym) w płaszczyźnie poprzecznej. Wynikiem tego jest nadaktywny m. pośladkowy wielki i ból tego stawu. Orientacje i kompensacje stawowe są trudne do potwierdzenia bez fluoroskopii jako, że pasywna orientacja kości nie jest odzwierciedleniem zakresu ruchu. Link do strony w języku angielskim Zamieszczone dnia 24/06/2010 przez Gregory Parfianowicz. Kategorie: Metoda PRI- ciąg dalszy Mimo tego,że jesteśmy tacy sami z punktu widzenia anatomicznego, jesteśmy jednak całkowicie inni z puntku widzenia funkcji. Ta inność odzwierciedla się poprzez łańcuchy mięśniowe, których używamy w dniu codziennym, w jaki sposób ich używamy czyli w jaki sposób kompensujemy naszą pozycję i postawę. Każdy z nas będzie inaczej dostosowywał się do otoczenia co wzmocni pewne wzorce ruchu i zachowania, które w przyszłości mogą być przyczyną różnego rodzaju bólów i chorób. Jedynym sposobem na całkowitą korektę tych niefunkcjonalnych wzorców ruchowych jest zmiana nawyków i przyzwyczajeń dnia codziennego. Może to być tylko osiągnięte drogą neurologiczną, dlatego ćwiczenia PRI zawierają tak wiele elementów zaczerpniętych z PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation). Zamieszczone dnia 17/06/2010 przez Gregory Parfianowicz. Kategorie: Metoda PRI- ciąg dalszy Jednym z zarzutów wypowiadanych pod adresem PRI to ten, że wszyscy pacjenci leczeni są w ten sam sposób. Dominacja jednego łańcucha mięśniowego w obrębie miednicy, barków, czaszki daje to mylne wrażenie, że kolejny pacjent jest odzwierciedleniem poprzedniego. Stwierdzenie to oparte jest na powierzchownym i niepełnym zapoznaniu się z założeniami metody PRI. Prawdą jest, że puntktem wyjścia są te same łańcuchy mięśniowe, które są charakterystyczne dla każdego człowieka. Założenie to jest oparte na anatomicznych podstawach ciała ludzkiego. Każdy z nas ma taką samą ilość organów, mięśni, kości, ich wzajemnego położenia, itp. Większość z nas przyszła na świat w pewien sposób (poród naturalny) z charakterystyczną rotacją tułowia i głowy (rotacja w prawa stronę) w momencie porodu. Etapy rozwoju są także charakterytyczne dla każdego człowieka. Każdy z nas funkcjonuje i jest zarazem ograniczony architekturą budynków, samochodów, ulic itp Wszystkie te elementy powodują, że jesteśmy w dużym stopniu tacy sami. Dlatego leczenie metodą PRI może być kojarzone jako mechaniczne leczenie pacjentów tymi samymi ćwiczeniami. Nic bardziej błędnego-ciąg dalszy za tydzień. Zamieszczone dnia 10/06/2010 przez Gregory Parfianowicz. Kategorie: Rotatory zewnętrzne “antygrawitacyjne” i będące w funkcjonalnej pozycji Pytanie- W manualu kursu “Miokinematycznej odbudowy wzorców zespołu lędźwiowo – miedniczno – udowego” rotatory zew. i wew stawów AF i FA podzielone są na dwie grupy: antygrawitacyjne i będące w optymalnej pozycji. Jaka jest różnica między nimi? Odpowiedź- Wymienione trzy główne rotatory antygrawitacyjne (zewnętrzne i wewnętrzne) to najsilniejsze i najbardziej funkcjonalne mięśnie działające przeciwko siłom grawitacji. Dlatego każdy z nas powinien umieć je włączyć/używać ze względu na ich siłę w pozycjach, w których siły grawitacji wpływają na nasze ciało. Mięśnie te, przeciwstawiają się siłom oporu będąc (lub nie) w odpowiedniej, funckjonalnej pozycji. Trzy główne rotatory będące w odpowiedniej, funkcjonalnej pozycji to mięśnie, które są najbardziej skuteczne po osiągnięciu repozycji czyli po pierwszej fazie procesu rehabilitacyjnego według PRI. Jeżeli udało się osiągnąć optymalną pozycję miednicy (negatywny test biernego przywiedzenia – „adduction drop test”) z pełną ruchomością stawów FA, kolejnym etapem będzie wzmacnianie/uaktywnianie tych właśnie mięśni. Link do strony w języku angielskim Zamieszczone dnia 01/06/2010 przez Gregory Parfianowicz. Kategorie: Sprawdź poprzednie wpisy w archiwum